Foto:
Column Lowie

Lowie blikt terug

Lowie Seuntjens, vaste columnist van de Kempenaer, legt na twintig jaar de pen neer. In aanloop naar zijn afscheid blikt hij nog eens terug. De vijf leukste columns uit de afgelopen twintig jaar, geselecteerd door Lowie zelf, zullen de komende weken te lezen zijn in de Kempenaer.

Deze week de derde terugblik-column uit de serie van vijf:

Stoute opa

‘Wil jij een uurtje op de kleinkinderen passen’, vroeg mijn vrouw. ‘Dan kan ik met onze schoondochter even op de fiets gaan shoppen.’


‘Geen punt’, zei ik. ’t Was prima weer vorige week vrijdag, dus stelde ik mijn offspring voor om een ijsje te gaan eten bij die leuke boerin waar ik al eens eerder met ze was geweest. Dat vonden ze allemaal eigenlijk wel een strak plan. Dus niet veel later zaten we op het geïmproviseerde terras bij de boerin met z’n allen te likken aan een heerlijk hoeve-ijsje.

Als opa een feestje bouwt gaat hij doorgaans voor de full treat

Als opa een feestje bouwt gaat hij doorgaans voor de full treat. Dus op de terugweg naar huis zaten mijn twee kleindochters en mijn jongste kleinzoon achterin met oma’s dure zonnebril op de neus luidkeels mee te zingen met Amy McDonald. En mijn oudste kleinzoon zat voorin op mijn schoot met de handjes aan het stuur van oma’s autootje.
Er komen bij ons per dag hooguit toch maar twee suffige Nordic Walk-mutsen en een paardenkop door de wijk, dus dat risico durfde ik wel aan. Uitgelaten sukkelden we in de tweede versnelling naar huis.

Maar waar ik niet op had gerekend was dat mijn vrouw en schoondochter, veel eerder dan verwacht, alweer op weg naar huis waren. En net in de laatste bocht voor we thuis de inrit op wilden rijden kwamen we ze tegen.

Tot overmaat van ramp - zo bleek later - waren de dames ook nog eens niet ‘geslaagd’. Dus toen ze oma’s feestmobiel, met de ene kleinzoon achter het stuur en de andere met oma’s dure Ray Ban-zonnebril op zijn neus op de achterbank aan zagen komen rijden, ketste het vuur bij de twee zowat uit de ogen.

Opa kon die avond geen goed meer doen en mag voorlopig niet meer alleen oppassen. Achteraf besef ik dat het geen educatief hoogstandje was en er geen enkel smoesje valt te verzinnen om mijn ondeugend gedrag enigszins te vergoelijken. Maar leuk dat het was…..

Column

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden