Thuis | Al het nieuws uit de gemeente Bladel, Reusel-de Mierden, Eersel en Bergeijk


Foto:
Column Chris Swaanen

Thuis

Column door Chris Swaanen

‘Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.’ Dat kan wel zijn, maar als de muren van het huis door het gedwongen thuiswerken op je afkomen dan kan het soms aanvoelen als het tikken van een tijdbom of het standvastig druppelen van die irritante kraan waarvan het rubbertje allang vervangen had moeten worden. De term ‘thuis komen’ verliest ook al zijn waarde als je er alleen maar bent. Veel mensen werken nu vanuit thuis via Teams terwijl ze eigenlijk liever met hun teams op donderdagavond en zondagmorgen met kouwe knieën op het sportveld zouden willen staan.

Sinds 16 december is ook onze leerplichtige huisgenoot weer aan het huis gekluisterd. Eerst steekt ze me de ogen uit met een fraaie laptop en nuttige hulpmiddelen die ze van school heeft meegekregen. Geen wonder dat de school er ook een gebruikersovereenkomst, bijdoet die de ouders moeten ondertekenen, anders zou je zogenaamd per ongeluk dat barrel van het werk, met dat vette toetsenbord van het corona-frustratie-snoepen, vervangen door de digitale steun en toeverlaat van je lieve dochter. Toch blijft papa noodzakelijk om de spaghettiknopen uit het staartje van de muis en de onmogelijke klitten uit het snoertje van de koptelefoon te halen. Gelukkig kun je thuis toch nog niet helemaal gemist worden.

Ook is inmiddels het woord van het jaar gekozen. Opnieuw een weinig creatieve samenstelling die je van mijlenver aan zag komen: ‘anderhalvemetersamenleving’. Ja, het is actueel maar in dat licht wil ik pleiten voor een vergeten en oubollig woord wat door de coronacrisis weer een essentiële en echt actuele functie heeft gekregen: ‘huishouden’. Krampachtig proberen we al jaren termen als huishoudschool, huishoudster en ‘het huishouden’ te verbannen omdat ze een vastgeroest, weinig dynamisch en stigmatiserend gevoel vertegenwoordigen. We denken dan aan onze overijverige moeder of oma die van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat in een huishoudschort alles in huis draaiende hield terwijl papa, met al zijn door overlevering verkregen ongeëmancipeerde privileges, al sigaar rokend de krant kon lezen in zijn favoriete stoel.

Nu wordt je als hip veronderstelde vader op sneakers en carrièretijgerin moeder (die na veel wikken en wegen van haar CEO een dagje vrij heeft gekregen), in de Efteling zonder pardon aangesproken als huishouden. Prachtig vind ik dat! Het laat weer eens zien dat de kern van zaken niet verandert ook al leg je er een dikke laag make-up, doordacht imagoplan of gelikt ‘Insta’ profiel tegenover. Misschien is het echte thuiskomen wel dat je een plek vindt in jezelf in plaats van buiten jezelf. De muren die op je afkomen nu er geen uitlaatklep en afleiding is, zijn misschien wel een spiegel van de houvast die je weggeeft aan je omgeving: ‘Oost west, thuis best’ zou ik zeggen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden