Kempische wielrenners kijken terug | Al het nieuws uit de gemeente Bladel, Reusel-de Mierden, Eersel en Bergeijk


In zijn laatste seizoen tussen de profs kwam oud-nationaal kampioen Pim Ligthart uit Bergeijk in competitie voor het Franse team Total Direct Energie
In zijn laatste seizoen tussen de profs kwam oud-nationaal kampioen Pim Ligthart uit Bergeijk in competitie voor het Franse team Total Direct Energie (Foto: )

Kempische wielrenners kijken terug

De wielrenners zagen hun wegseizoen aanvankelijk onthoofd

Piet Gijsbers

Het coronavirus heeft het maatschappelijk bestel in 2020 flink op zijn kop gezet. Ook de sport heeft er de nadelen van ondervonden. en vervolgens vanaf augustus in drie maanden flink ineen gepropt. Een terugblik op het wielerjaar met vier renners en rensters uit de regio Kempenland die ook een inkijkje geven in hun verwachtingen voor 2021.

DE KEMPEN - Wie had aan het begin van het wegseizoen kunnen bedenken wat de wielerwereld allemaal te wachten zou staan? Begin maart werd aanvankelijk zelfs in Italië nog groen licht gegeven voor grote wielerkoersen als Strade Bianche, Tirreno-Adriatico en Milaan-San Remo. De organisatoren van die wedstrijden hadden toen nog hoop, ook al had het coronavirus daar al hard toegeslagen. Al snel werd de invloed van Covid-19 ook in andere landen merkbaar. Het rijtje afgelastingen werd alsmaar langer met tot in augustus afgelaste wedstrijden.

Aniek van Alphen

De veldrijders ontsprongen in het seizoen 2019-2020 nog net de dans. Aniek van Alphen zette het nieuwe jaar goed in met een zege in het Franse Troyes. Om vervolgens op het NK in Rucphen bij de Beloften als derde te eindigen. Die resultaten leverden haar een contract op in het Belgische team Creashop-Fristads.

Na een trainingstage met haar team in Frankrijk sloeg de 21-jarige renster uit Hapert in de eerste veldrit van het nieuwe seizoen met een overwinning toe in de Rapencross van Lokeren. In de kerst- en nieuwjaarsperiode doorkruist Aniek een paar weken lang het Belgenland in de camper van haar ouders. Waar velen vooral in de zomer dat voertuig van stal halen, is het nu toptijd voor het Hapertse gezin. Terwijl in Nederland het veldritseizoen nagenoeg op slot zit, volgen de crossen elkaar bij onze zuiderburen in snel tempo op. De regiorenster weet zich uitstekend in de wereldtop te handhaven. Resultaten bij de tien besten zijn vrijwel wekelijkse kost. Of ze extra onder druk staat nu het alsmaar beter gaat? “Ik vind het alleen maar leuk. Je kunt jezelf zoveel druk op leggen als je zelf wilt. Als ik maar een goed gevoel heb bij mijn prestaties,” aldus de renster die voor haar sport flexibele werktijden mag hanteren bij haar werkgever MS Schippers in Bladel. “Mijn hoogtepunt tot nu toe was de zege in Lokeren. “Nu probeert ze te pieken naar de WK op 30 januari in Oostende.

Maud Kaptheijns

Voor veldrijdster Maud Kaptheijns kwam er al vrij snel een einde aan het seizoen. De 26-jarige renster uit Bergeijk die in 2015 nog Europees beloftenkampioene werd en drie jaar geleden de ene na de andere grote cross won, lag een paar weken geleden op de operatietafel in het Veldhovense MMC. Na een paar jaar tobben en zoeken naar de bron van alsmaar slechter presteren, kwam de oorzaak van alle ellende eindelijk aan het licht. Drie knikken in haar rechter liesslagader, een typische wielerblessure, bezorgden de renster van het Belgische team Pauwels Sauzen-Bingoal veel pijn en hielden een goede beendoorbloeding tegen. “Al in de eerste cross van het seizoen wist ik dat het fout zat. Tegen beter weten in heb ik het nog een paar keer geprobeerd, maar je wilt niet zo in de achterhoede rondrijden.” Na een onlangs geslaagde operatie mag Maud nu voorlopig zes weken niet fietsen, waarna ze weer rustig haar conditie mag gaan opbouwen. “Ik had geluk dat ik nog geopereerd kon worden in deze coronatijd. Het was de laatste dag dat ze een dergelijke ingreep nog gingen doen. Nu is het even afwachten hoe het verder gaat. Het blijft dus spannend, ook al hebben de doktoren goede hoop op volledig herstel. Van Marianne Vos, die in januari aan dezelfde blessure geholpen werd, heb ik al enkele goede tips gekregen.”

Pim Ligthart

In februari begon Pim Ligthart aan zijn wegseizoen 2020 in een achtdaagse etappekoers op de wegen van Rwanda. “Die meerdaagse wedstrijd zo vroeg in het jaar had ik hard nodig na een operatie aan mijn rechterbeen in november,” aldus de renner uit Bergeijk. “Al anderhalf jaar had ik last van een slapende voet. Pas vanaf januari kon ik mijn trainingen gaan opbouwen.” De Ronde van Rwanda was een welkome aanzet naar het Europese wegseizoen. “Ik voelde me daarna weer helemaal oké. De Ronde van Drenthe, die ik vorig jaar won, zou mijn eerste klassieker worden. Maar die werd vanwege corona afgelast. Pas in augustus kwam ik weer in competitie.” De Ronde van Spanje werd voor de Nederlandse profkampioen van 2011 de laatste wedstrijd van een mooie carrière. “Mijn contract bij Team Total Direct Energie liep af, zodat ik me in de Vuelta bij een andere profploeg in de kijker wou rijden. Ik stak veel energie in een paar lange ontsnappingen met een kleine groep. De laatste keer, enkele dagen voor het einde, voelde ik dat ik aan mijn limiet zat.” Nu heeft de 32-jarige coureur besloten na vijftien jaar wielrenner te zijn geweest er een punt achter te zetten. Voorlopig is de vader van twee kinderen even huisman, terwijl zijn vrouw Noor, een dochter van oud-coureur Gerard Tabak, als waarnemend huisarts buitenshuis haar werk doet. Ligthart neemt rustig de tijd om zich op zijn toekomstige leven te oriënteren. “Zo mogelijk hoop ik voor het eind van de winter ergens aan de slag te zijn.”

Wesley Kreder

Al eerder dan Ligthart begon Wesley Kreder aan zijn wegseizoen 2020. Begin februari reed de profrenner uit Hapert de Saoedi-Arabië Tour met een vijftal ploegmaats van het Belgische team Circus-Wanty Gobert. Niet veel later gooide corona de competitie plat en werd ook Kreder op trainen aangewezen. Later beperkte zijn schema zich tot voornamelijk eendagswedstrijden. Zijn team is in het komende wegseizoen in de WorldTour opgenomen. “Ik zal mijn rol in de ploeg houden, al is dat nu op het allerhoogste niveau. Het enige wat verandert is dat ons team meer zware etappekoersen gaat rijden.” Voor een goede basisconditie heeft hij in december 20 tot 25 uren per week getraind. Binnenkort vertrekt hij met de ploeg voor een trainingstage naar Spanje. “Maar eerst verwachten Sabine en ik rond de jaarwisseling ons tweede kindje.” Een mooiere start van het nieuwe jaar is eigenlijk toch ondenkbaar!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden