CV [column van Chris Swaanen] | Al het nieuws uit de gemeente Bladel, Reusel-de Mierden, Eersel en Bergeijk


Foto:

Deze week stonden wij thuis op het twistpunt van het wel of niet vervangen van de warmtebron van onze woning. Dat er iets moest gebeuren was duidelijk want de gasklep zat muurvast en die was volgens de lokale loodgieter Jan niet meer met een ferme klap van een waterpomptang tot leven te roepen. Toen ik de voorspelbare en plichtmatige grap gemaakt had dat ze in Groningen nu al de kraan dichtgedraaid hadden, werd het toch tijd om te beslissen over het oplappen van onze ‘Fyra’ onder de cv-ketels of het laten hangen van een nieuwe Vaillant... ehh variant.

Het werd een nieuwe, maar dat betekende wel dat we gedurende drie dagen ons gezin tevreden moesten zien te houden in een onderkoelde lockdownwoning. Ik relativeerde de situatie door te denken dat een dakloze wel voor altijd zou willen wachten op een ketel zolang hij maar een dak boven zijn hoofd heeft: Niet zeuren dus. De figuurlijke warmte zal ons er wel doorheen trekken was de optimistische gedachte terwijl wij ook dondersgoed weten dat het continue bij-elkaar-op-de-lip-zitten, de stemming ook tot een nulpunt kan brengen. Maar, dat zal nu voor meer Kempische gezinnen het geval zijn relativeerde ik opnieuw.

De fluitketel draaide overuren om daarna het gekookte water te mengen met zijn koude tegenhanger tot er een aangename (af)wastemperatuur bereikt werd. De elektrische terrasverwarmer werd in de kamer opgesteld want die stond toch niks te doen vanwege het ontbreken nu van buitenfeestjes in de late afgekoelde avonduren. Daarna was het zaak om ‘douche-asiel’ aan te vragen in de buurt of bij familie. Nu heb ik het voordeel dat mijn ouderlijk huis (inclusief ouders) op ‘badslipperafstand’ staat zodat ik met mijn pukkel schone kleren snel die kant op kan. Toen ik de badkamer uit mijn jeugd betrad leek het of de millenniumwisseling nog steeds aanstaande is. Ik miste alleen mijn flesje Clearasil op het plateautje onder de spiegel maar voor de rest was alles nog exact hetzelfde. Hoe moet ik het uitleggen: De ‘Badkamer Gigant’ zou voor altijd een economische dreumes blijven als iedereen zo zuinig en zorgzaam met hun spullen om zou gaan als mijn ouders. Misschien kunnen we daar in het kader van overproductie en -consumptie nog wel iets van leren. Hoe dan ook, de waterbesparende douchekop uit 1988 deed nog steeds zijn werk en als herboren kwam ik het wachtende en geurende kopje koffie in de huiskamer tegemoet.

Nu is het gelukkig weer aangenaam in ons eigen huis. Dat kan niet gezegd worden van de slachtoffers van de kindertoeslagaffaire die nog steeds in de kou staan. De premier en zijn ministers zijn wel opgestapt maar ongetwijfeld alweer bezig met het oppoetsen van hun CV zodat zij er straks weer warm bij kunnen zitten.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden