Foto:

Q

Column van Chris Swaanen

Het Q-woord is mij sinds kort medegedeeld door een GGD-stem aan de andere kant van de lijn. Het Cluedo-achtig verhoor nam zijn aanvang en nog nooit heb ik zoveel volstrekt normale momenten van de afgelopen 10 dagen terug moeten halen in mijn geheugen. Het gaat om het bron- en contactonderzoek om na te gaan waar je eventueel de microscopisch kleine, ongevraagde metgezellen aangeboden of overgenomen hebt van je medemens. Na deze inventarisatie wordt de brei aan informatie even in de GGD-beslissingsboom gegooid en komt er een recept voor jou en je huisgenoten uit de koker.

Dan word je ineens ‘corona-mens’ genoemd

De ‘Q’ staat voor quarantaine mocht dat nog niet duidelijk zijn en dus zeker niet voor Q-Anon complotploeteraars of laat staan voor de landcode van Qatar. Ik vind namelijk dat je beter een connectie met corona kunt hebben dan een band met door het mensenrechten schendende olie-op-het-hoofd staatje van het WK voetbal. Gelukkig hebben we eindelijk degelijke cilindersloten in onze nieuwe gegrondverfde poorten waardoor wanhopig smekende bezoekers toch geen kans krijgen onze bubbel binnen te dringen. Dit is natuurlijk een grove inbreuk op de Kempische gastvrijheid en hopelijk kunnen we na de isolatie de banden toch weer voldoende herstellen met de mensen die ons van tevoren in ieder geval goedgezind waren.

Het is een rare gewaarwording en zeker als je op dezelfde dag van de positieve testuitslag ook een uitnodiging voor vaccinatie in de bus krijgt. Ik ben me niet bewust dat ik tot een risicogroep behoor maar misschien is mijn midlifecrisis-leeftijd gewoon aan de beurt in het schema van Hugo. Of het moet zijn dat de schrijvende mens een voorkeursbehandeling krijgt om het columnisme te waarborgen in deze saaie tijd. Hoe dan ook, eerst maar het echte ding overwinnen voordat we een klein stukje genetische code in laten spuiten. Mijn jonge huisgenoten hebben me al de weinig vlijende bijnaam ‘corona-mens’ gegeven. Daar straalt weinig empathie vanuit maar dat helpt wel om onderling wat afstand te blijven houden.

Stiekem hebben al heel wat mensen de infectie doorgemaakt en hoor je telkens dat het na-ijl-effect niet te voorspellen is. Ik wacht af en als de volgende column maar net 200 in plaats van de gangbare 450 woorden bevat dan weet u dat de puf er even uit is.

Ik wens iedereen die nu in hetzelfde schuitje zit een spoedig herstel toe. Vergeet de onschuldige huisgenoten overigens niet: Zij moeten 5 dagen langer in quarantaine dan het corona-mens zelf. Er komt dus een moment de komende week dat ze hun hoongedrag gaan bezuren en even liever in mijn schoenen zouden staan. Laten we toch maar positief afsluiten: Ik wens u allen een blijvende negativiteit toe.

Meer berichten