Logo weekbladdekempenaer.nl


Column Lowie

Column

Ik weet nog dat toen ik een snotaap van 15 jaar oud was droomde van een date met het mooiste meisje in mijn klas, een opwindend leven als zanger/gitarist in een popbandje of toch op zijn minst als dat van een dienende middenvelder van een subtopper in de eredivisie. De jonge keffer van toen is inmiddels een brave Labrador op leeftijd die tot nu toe kan terugkijken op een leven, zoals de meeste van mijn leeftijdsgenoten ten deel viel en behoort te zijn. Enerverend en vol mee- en tegenvallers.

Ik hou er van zo nu en dan even pas op de plaats te maken om terug- en vooruit te kijken. 2018 is net begonnen. Een mooi moment dus om even stil te staan bij 2017.

Het was het jaar van de hitsige haantjes. Op politiek gebied beweerden zowel Trump, Erdogan als Kim Yong Un de langste piemel te hebben. Maar die strijd werd overduidelijk gewonnen door Angela Merkel die met haar alleszeggende blik voornoemde heren declasseerde tot een obscuur kermistrio zonder geslachtsdeel. Kevin Spacy, een van mijn helden, blijkt net zoals vele andere ardente haantjes uit de celluloidwereld opkomend talent seksueel te hebben misbruikt. Dumpen die man dus. Wat het Nederlandse voetbal betreft zijn we vervallen tot een onderontwikkelde natie. Als zelfs twee verre neefjes van me, Mats en Ralf Seuntjens, middelmatige hangende spitsen respectievelijk spelend voor AZ en VVV, headlinen op de sportpagina op maandagmorgen, weet je genoeg. Okay, het was sportief gezien niet helemaal een rampjaar. De prestaties van Max Verstappen en Tom Dumoulin waren fantastisch. Maar beide heren komen uit Limburg en dat hoort eigenlijk niet echt bij Nederland.

Is er dan helemaal niets gebeurd in 2017 om blij van te worden? Natuurlijk wel. IS lijkt nagenoeg verslagen en met de economie gaat het crescendo. En in tegenstelling tot de haantjes deden de hennen het voortreffelijk. Onze voetbalmeiden werden Europees Kampioen. En daar kan zelfs een halve haan alleen maar van dromen.

1 reactie
Meer berichten


Shopbox