Logo weekbladdekempenaer.nl
Column Lowie

Column

Als een van de kinderen of kleinkinderen op de vaste lijn belt en Lies neemt op, zet ze meestal de speaker aan zodat ik ook mee kan luisteren. Zo hoorde ik een week of vijf, zes geleden mijn dochter zeggen dat ze met Tom, de huiskat, naar de dierenarts was geweest, nadat hij was vast komen te zitten in het kattenluikje. De dierenarts had mijn dochter vermanend toegesproken omdat Tom veel te zwaar was. Hij moest op dieet. Er moest op zijn minst drie kilo af.

'Dit is de aller, allermooiste dag van mijn leven, opa', hoor ik mijn jongste kleindochter zo'n drie jaar geleden nog zeggen toen we op de A18 richting Arnhem reden. Op haar schoot lag Tom. Triomfantelijk keek hij me aan met een tronie van 'zo opaatje, dat heb ik hem toch maar mooi even gefikst.'


Nadat mijn kleindochter te horen had gekregen dat ze in het asiel in Doetinchem een kat mocht uitkiezen had ze op internet gekeken. Haar keus viel in eerste instantie op Willem, een speelse jonge kater. Maar in het asiel aangekomen lag Willem er een beetje uitgeteld en dizzy bij. Hij was - zo bleek later - diezelfde ochtend nog operatief ontmand. Tom, daarentegen, had zijn kans gezien en was meteen op de schoot van mijn kleindochter gesprongen. Even later reden we dus gedrieën richting Arnhem.

Vele aller, allermooiste dagen in mijn kleindochters leven verder heeft Tom een prominente plek verworven in haar gezin en doet in feite precies wat hij wil. Maar wat de reden van zijn overgewicht was werd vorige week pas duidelijk. Tom bleek er in de buurt nog twee heilige huisjes op na te houden, waar hij regelmatig binnenliep en allerlei lekkers voorgeschoteld kreeg.

Toen hij gisteren met een nekkraag zo groot als de kap van een forse staande schemerlamp naast me op de bank lag, had ik wel een beetje met hem te doen. Tom keek me ongeïnteresseerd aan maar leek zijn verlies te nemen.

reageer als eerste
Meer berichten