Logo weekbladdekempenaer.nl
Column Lowie

Column

Ik heb de tijd nog meegemaakt dat correspondenten hun stukjes tekst op een A4-tje persoonlijk op de redactie van de krant kwamen afgeven. En dat fotografen hun plaatjes ontwikkelden in de eigen doka of gebruikmaakten van de een-uur-service van het Kruidvat. Op het moment dat e-mail zijn intrede deed dacht ik zelfs nog even dat het niet zo'n vaart zou lopen.
Inmiddels weet ik beter, want wie kan er nu nog zonder social media? Scholen maken nauwelijks nog gebruik van papieren boeken. Tachtigers krijgen in het verzorgingshuis les in hoe ze kunnen skypen met hun kleinkinderen in Nieuw Zeeland. En als je aan de juffrouw van de bank uitleg vraagt over internetbankieren word je door haar aangekeken of je een neanderthaler bent.

Eerlijk is eerlijk. Min of meer gedwongen door mijn eigen hofhouding loop ik zelf ook de godganse dag op mijn IPhone te kijken. Ik moet wel. Anders word ik door mijn eigen kinderen en kleinkinderen verweten dat ik mijn appjes en mailtjes nooit check. Want ja, ook die lopen de hele dag te snapchatten en te facebook-en en soms maak ik me daar best wel zorgen over. Waarom? Omdat uit onderzoek bleek dat jongeren gemiddeld zo'n 120 appjes per dag versturen. Vermoeiend toch? En dan nog maar te zwijgen over zaken als cyberpesten en sexting.
De meeste ouders hebben te weinig kennis van zaken om hun kinderen te wijzen op de gevaren van social media. En, dwangmatig gebruik van social media is nog steeds geen officieel erkende verslaving, dus probeer daar maar eens hulp voor te krijgen.

In de ogen van mijn kinderen en kleinkinderen leef ik nog in het stenen tijdperk. Ik snapchat niet eens en heb nog cassettebandjes en lp's in mijn muziekkast staan. Roken is slecht, net als vier vette hamburgers per week. Daarover zijn ze het wel met me eens. Maar als ik het fenomeen social media-verslaving bespreekbaar met ze wil maken is opa een flower-power-dinosaurus. Hopelijk hebben ze gelijk.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox