Logo weekbladdekempenaer.nl
Column Lowie

Column

Ik ben nog een tijdje voor hem ingevallen nadat hij eind jaren negentig tijdens een optreden met de band Satisfy onwel was geworden. Elke keer als we elkaar daarna ergens tegen het lijf liepen stelde hij voor om nog eens ooit ergens samen muziek met elkaar te maken. 'Gewoon lekker wa krabbelen op onze Fender-kes', zei hij dan.


Het is er nooit van gekomen en zal ook nooit meer gebeuren. Vorige week kreeg ik een app-je van een van mijn andere muziekvriendjes dat gitarist-zanger Ser Cuijpers tijdens zijn slaap thuis aan een hartinfarctwas overleden.

De Kempische muziek-scene heeft een van haar meest markante iconen verloren. De ouwe rocker, met zijn kenmerkende grijze krullenbol, rijdt in mijn gedachten relaxed in een oude open Amerikaanse bak met de radio op tien over stairway to heaven, mocht die al bestaan.
Iedereen heeft hem wel eens op het podium zien staan. Was het niet op het Ploegfestival of Bibberblues dan was het wel op de Kempensessie of tijdens een optreden met zijn eigen ZieDaGeWegBand. En stond hij zelf niet op het podium dan liep hij tussen het publiek met in de ene hand een flesje bier en in de andere hand een peuk.

Ser was rock & roll in optima forma. Een gedreven gitarist van de oude school. Begin jaren zeventig ontmoette ik hem voor het eerst in het oude kleuterschooltje aan de Knegselseweg in Steensel, het eerste onderkomen van Muzst, het latere JAM.

Door de jaren heen heeft Ser bij velen zijn enthousiasme voor muziek over weten te brengen. Het ging hem enkel en alleen om de muziek en niet om alle plastic rompslomp er omheen. Daar zouden jongens als Dotan, die afgelopen week op een kwalijke manier in de publiciteit kwam met zijn foutieve media gemanipuleer, lering uit kunnen trekken.

Misschien is het wel een goed idee om Ser te eren met een speciale muziekavond. Ik denk dat hij meer dan genoeg muziekmaten had die daar hun medewerking aan willen verlenen.

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox