Sjaan Gijbels onderweg naar haar wekelijkse handwerkuitje. Foto: Jan Wijten
Sjaan Gijbels onderweg naar haar wekelijkse handwerkuitje. Foto: Jan Wijten (Foto: foto Jan Wijten )

Liggend met een lach door 't leven

Sjaan Gijbels is een tevreden mens

Yvonne Meulenbroeks

"Toen ik vur dun urste keer in 'D'n Aachterûm' kwam leek het wel of ik een besmettelijke ziekte had, alle stoelen in de buurt van mijn ligrolstoel bleven leeg", vertelt de opgewekte Sjaan Gijbels (79), liggend op bed voor haar raam dat uitkijkt over het plein bij ontmoetingscentrum 'D'n Aachterûm' voor ouderen in haar woonplaats Reusel. Ondanks haar beperking geeft ze de kwaliteit van haar leven een dikke acht.

Reusel - Bijzonder is het wanneer je Sjaan Gijbels (79) tegenkomt in liggende positie in haar speciale rolstoel, wat voor haar een vanzelfsprekende manier is om zich te kunnen verplaatsen. Na enkele operaties vanwege een hernia ruim twintig jaar geleden, werden haar onderste ruggenwervels vastgezet zodat het niet meer mogelijk was om een zittende positie aan te nemen. Na deze ingreep was ze aangewezen op zo'n voorziening om zich te kunnen verplaatsen buitenshuis. De destijds aangeschafte Opel Combo bood uitkomst omdat haar ligrolstoel daar makkelijk ingereden kon worden. Met Louis achter het stuur maakten ze vele uitstapjes. Sjaan, geboren in Eersel, trouwde op 19-jarige leeftijd met Louis Gijbels uit Reusel die ze op de kermis in Hulsel ontmoette. Na vele verhuizingen zijn ze ruim 50 jaar geleden in de 'vurwerkerswoning' bij de Brandtoren in Reusel komen wonen waar ze samen met hun twee zonen Wil en Pieter ook een opvang voor postduiven en konijnen hadden opgezet. In een grote volière zaten de vogels die voor een paar centen werden opgekocht. Opvoeden van de jongens ging als vanzelf, moe van het spelen en hout hakken met pa was het nooit een gevecht om ze in bed te krijgen. Sjaan herinnert zich toch nog dat het dartbord als scherprechter moest fungeren over de bedtijd. Louis, zonder dartervaring, kreeg de pijltjes in zijn handen gedrukt met de deal dat 'in de roos gooien' zou betekenen; meteen naar bed. Tot hilariteit kreeg Louis het voor elkaar en namen de kinderen hun verlies. In de 'brandtorentijd' was Sjaan vaak in de bossen, ze was een echt buitenmens. Helaas liet de gezondheid van Louis het niet meer toe om daar te blijven wonen en verhuisden ze 23 jaar geleden van het platteland naar een zorgappartement wat erg wennen was. Toch heeft Sjaan na het overlijden van Louis in 2005, de letterlijke draad weer opgepakt en is nu dagelijks bezig met haar grote hobby, haken, knuffelbeesten en kaarten maken. De schuin geplaatste spiegel boven haar bed is voor Sjaan een fijn hulpmiddel om spullen die op haar bed liggen makkelijk te kunnen pakken. Het wekelijks bezoek aan het handwerkclubje in D'n Aachterûm geeft haar veel voldoening en daarnaast geniet ze van haar kinderen en vier kleinkinderen die graag bij hun gezellige en 'recht voor zijn raap' zijnde oma binnen komen vallen.

Meer berichten




Shopbox