Column Lowie

Lowie Seuntjens

Foto: Foto:

Ik las dat de middelbare scholen komende weken weer open dagen houden. In mijn tijd bepaalde het hoofd van de lagere school in feite naar welke middelbare school je ging en als je zoals in mijn geval de vooropleiding met goed resultaat had afgerond was je welkom.

Ik weet nog dat ik me het eerste jaar helemaal niet thuis voelde op het Rythovius. Wat moest de zoon van een eenvoudige Hapertse sigarenmaker tussen al die kinderen van burgemeesters, notarissen, doctoren en ondernemers. Bovendien stond het strenge regime onder rector Jan van der Hart me totaal niet aan. Elke maandagmorgen moest ik me met nog een paar raddraaiers bij hem melden. Dan mat hij met een Geodriehoek de lengte van onze nekharen op. En als hem die niet aanstond moesten we eerst naar de plaatselijke kapper voordat we het leslokaal in mochten.
Het derde jaar moest ik overdoen. Maar ik had het geluk dat ik snel vrienden maakte in mijn nieuwe klas en dat kwam mijn studieresultaten ook ten goede.

Na de diploma-uitreiking ging ieder zijns weegs. Een paar gingen er naar de universiteit, maar de meesten gingen naar de Pabo en ik had me in Tilburg aangemeld voor de docentenopleiding Engels.

Regelmatig zagen we elkaar daarna terug tijdens reünies of bij andere gelegenheden. En zo kwam ik er achter dat, op een paar uitzonderingen na, bijna niemand was geworden waar hij in eerste instantie voor geleerd had.
Dat gold ook voor mij. Na twee jaar Tilburg ging ik tot grote ontsteltenis van mij ouders, muziek maken in een bandje omdat ik dat veel leuker vond en op die manier goed geld kon verdienen.

Ik denk nog wel eens terug aan mijn tijd op het Rythovius.
In september gaat mijn oudste kleindochter voor het eerst naar de middelbare school. Ik hoop voor haar dat ze les gaat krijgen van inspirerende docenten, maar vooral dat ze straks net als ik met veel plezier terug kan kijken op haar middelbare schooltijd.

Meer berichten