Column Lowie

Dan ist boite donker

Foto: Foto:

Ik zat zelf ook al een tijdje te denken aan zonnepanelen. Dus toen een paar maanden geleden een vriend van me voorstelde om samen met hem naar een door Vereniging Eigen Huis georganiseerde informatieavond over zonne-energie te gaan, leek me dat een prima idee.

Diezelfde avond eigenlijk nog de knoop doorgehakt en op carnavalsmaandag werden de panelen op mijn dak gemonteerd.

Ondanks het stormachtig weer die dag was de klus eigenlijk snel geklaard. Ook de omvormer, het apparaat dat de zonnewarmte omzet in elektriciteit, hing snel naast mijn cv-ketel op zolder. De monteur zou een dag later terugkomen om de klus af te werken. Maar hij kwam niet en liet vervolgens niets meer van zich horen.

Ik kwam er al snel achter dat het bedrijf waar ik de zonnepanelen had besteld maar moeilijk aan adequaat personeel kan komen om te voldoen aan de grote vraag naar zonnepanelen momenteel.

Er gingen dan ook een paar weken en ettelijke boze mailtjes overheen, maar uiteindelijk stuurde het bedrijf vorige week dinsdagavond Bert, een ZZP-er helemaal uit Gorinchem notabene. Bert constateerde die avond om tien uur dat de omvormer niet in orde was en er een nieuwe geïnstalleerd diende te worden.

Ik had er inmiddels flink de pe in maar een dag later belde Kurt, een elektricien uit Genk aan. Kurt stelde zichzelf voor als de vliegende kiep, de troubleshooter van het bedrijf waar ik de panelen had gekocht, zeg maar. Eerlijk gezegd had ik nou niet direct de indruk dat hij de man was die mijn probleem wel even zou oplossen. Maar ik had het volledig mis.
´ Ik peinsde het al meneer', zei Kurt na een paar seconden.

'Hoe laat constateerde Bert da d'n omvormer nie werkte?'
'Rond een uur of tien 's avonds', zei ik.
'Awel, dan schijnt de zon in Amerika mer hier nie mir meneer. En dan doeget d'n omvormer natuurlijk ok nie want dan ist boite donker.'
Inmiddels doet ie het. Dankzij Kurt.

Meer berichten