Dagje Amsterdam

Foto: Foto:

Persoonlijk geef ik het geld dat ik na een dagje Amsterdam af moet rekenen in de parkeergarage 's avonds liever uit aan een driegangenmenuutje voor twee op het terras van een eetcafétje aan de Markt in Eersel. Bovendien had ik ook geen zin om op de A2 tussen Utrecht en Amsterdam opnieuw geflitst te worden. Daarom namen Lies en ik vorige week de trein naar de hoofdstad.
Maar toen we Amsterdam Centraal uitliepen konden we niet anders dan aansluiten in een lange onophoudelijke voetgangersfile. Alsof je op een regenachtige zaterdagmiddag door IKEA loopt.
Afgelopen jaar werd Amsterdam door zo'n 22 miljoen toeristen en dagjesmensen bezocht. Dus we hadden het kunnen weten. Van alles liep er mee in de tergend langzaam vooruit schuifelende toeristenstoet: stomdronken Engelsen die een vrijgezellenfeestje aan het vieren waren, vervelende Japanners of Chinezen - ik kan ze nooit zo goed uit elkaar houden - die in musea irritatie opwekten bij andere bezoekers door opdringerig en voortdurend foto's te maken van alles wat los en vast zat, stennis makende Italianen die te lang naar hun zin moesten wachten bij het Anne Frankhuis aan de Prinsengracht en wij dus.
Net voor de avondspits zaten we al weer in de trein op weg naar huis. Voorlopig zijn we even genezen van al dat drukke gedoe in Amsterdam en zien ze ons daar de komende tijd niet meer. We zijn van plan om als het wat warmer wordt volgende week een dagje naar het strand te gaan. Vorig jaar hebben we dat ook een keer gedaan. De zee hebben we toen overigens nooit gezien. We konden uiteindelijk nergens een parkeerplek vinden. Na twee uur rondrijden zijn we toen maar weer omgedraaid en naar huis terug gereden. Dus dat plan houden we voorlopig nog even in beraad.
Al met al voelde ik me 's avonds thuis nadat ik nog even een wandelingetje door mijn half ingeslapen dorpje had gemaakt ondanks alle hectiek eerder die dag best een bevoorrecht mens.

Meer berichten