Jelle Reijngoudt

Het verhaal van Jelle: 'Ben je in de buurt?'

Jelle deelt zijn verhaal.
Jelle deelt zijn verhaal. (Foto: )

Jelle Reijngoudt, 24 jaar, is werkzaam als wijkverpleegkundige bij Oktober, thuiszorgteam Bladel-Oost. Maandelijks deelt hij met ons een verhaal uit de wijk. Een kijkje in het leven van de lokale zorg. Meer lezen? Via zijn website deelt hij wekelijks een verhaal:

www.jellereijngoudt.com

"Ben je in de buurt?", vraagt de collega die me opbelt. Ze is bij een vrouw van 86 jaar die niet reageert zoals normaal. Ze heeft de huisarts al gebeld, maar deze adviseerde te wachten en over een uur terug te bellen. Ik rij naar het huis van de vrouw. Bij binnenkomst spreek ik haar aan. Ze reageert door op te kijken, maar zegt niet veel. Als ik een aantal vragen aan haar stel, lukt het haar niet goed om terug te praten. Ze heeft moeite met het vormen van de zinnen en er komen onwillekeurige geluiden uit haar mond in plaats van een normale zin. Het is duidelijk dat er iets aan de hand is.

Ik vraag mijn collega om de bloeddruk en de bloedsuiker te meten. Ondertussen neem ik een aantal neurologische testjes af. De neurologische tests zijn niet afwijkend, op de spraak na. De bloeddruk en bloedsuiker zijn ook niet afwijkend. Toch blijft er bij ons allebei een niet-pluis gevoel aanwezig. Ze reageert nog steeds niet normaal. Ik besluit om de huisarts nogmaals te bellen. Resoluut zeg ik tegen de assistente dat ik een huisbezoek wil van de huisarts. Na kort overleg met de arts, geeft de assistente aan dat de arts eraan komt.

De huisarts is er binnen vijf minuten. Ze meet nog een keertje alle waarden op en komt tot dezelfde conclusie als die ik al had: een tijdelijke afsluiting van een bloedvat in de hersenen (een TIA). Voor het vaststellen van de diagnose is eigenlijk een scan van de hersenen in het ziekenhuis noodzakelijk. Echter hebben we bij deze vrouw afgesproken om haar thuis te verzorgen en niet meer naar het ziekenhuis te sturen. Ook nu besluiten we haar niet naar het ziekenhuis te sturen. Dit zou bij haar alleen maar onrust veroorzaken en zou in strijd zijn met het beleid dat we samen met de familie en de client hebben afgesproken. Terwijl ik de vrouw haar haakwerkje aanreik, spreek ik met de huisarts af dat ik haar dochter op de hoogte zal brengen. De huisarts vertrekt. De afgelopen twintig minuten gaat het met de minuut beter met de vrouw. Gelukkig maar. Terwijl ik haar dochter bel om haar in te lichten, zie ik dat ze alweer druk bezig is met haken. Zo ken ik haar weer.

Meer berichten