Column Lowie

Tom de huiskater

Foto: Foto:

Terwijl mijn dochter met haar gezin vakantie viert in Spanje passen Lies en ik in Arnhem een paar weken op Tom, de nog altijd iets te zware huiskater. In tegenstelling tot Lies, die eigenlijk helemaal niks met poezen heeft maar Tom dus wel geweldig vindt, zal hij nooit mijn grootste vriend worden, omdat hij me altijd weer op de kast weet te krijgen.

De hele dag ligt hij te snorren op de bank. En tegen de tijd dat wij naar bed gaan rekt hij zich uit en gaat vervolgens op stap met Aagje, de poes van de overburen.

Ik had met mijn schoonzoon afgesproken dat ik mijn heggenschaar en hogedrukreiniger mee zou brengen en tussen de Touretappes op tv en Karmelietjes op de Arnhemse Korenmarkt wat in zijn tuin zou werken.
Nadat ik vorige week dinsdag hier en daar wat onkruid had geplukt en Groenewegen net tweede had zien worden in de rit naar Toulouse, ging ik met de hogedrukreiniger aan de gang.
Opeens zag ik Tom in de achterdeur staan met een duidelijk geïrriteerde blik. Ik weet dat hij een bloedhekel heeft aan de stofzuiger, maar van een hogedrukreiniger gaat hij volgens mijn dochter helemaal door het lint.

Met ingehouden leedvermaak zag ik dat Tom op het punt stond om stennis te gaan maken, maar ik dacht bij mezelf: wat is er nou leuker dan hem met de hogedrukreiniger de volle laag te geven, toch zeker als hij het er zelf naar maakt. Maar Tom trok zijn legers terug en ging binnen weer op de bank liggen.

Een paar minuten later hoorde ik Lies gillen: 'Kijk uit Lowie! Tom zit de spanningssnoer door te knauwen. Direct krijg je stroom.'
En jawel hoor meneer had ongemerkt zijn tanden gezet in de rode verlengkabel. Had ie me verdomme weer op de kast zitten.
Aagje stond die avond buiten wel een uur te miauwen, wachtend op haar lover. Maar Tom had huisarrest.

Meer berichten