Column Lowie

'Godverdomme', zei papa

Foto: Foto:

Toen Anne, onze dochter, met haar man en kids op vakantie was in Spanje hebben Lies en ik in Arnhem een week op Tom de huiskater gepast. Om wat verlichting te brengen in de hectiek van het jonge gezin hadden wij besloten om ons tijdens hun afwezigheid, ook maar meteen een beetje nuttig te maken. Zo zou Lies, met goedvinden van dochter, de overgordijnen wassen en ik zou de tuin wat op orde brengen.

De tuin zag er na een dag of twee weer pico bello uit, alleen de gordijnen waren na het wassen zo'n 10 centimeter gekrompen. Maar dat kon Lies wel weer oplossen, zei ze, door de zoom er uit te halen. We besloten om er toch maar geen fotootje van naar onze dochter te appen. Anders maakt ze zich alleen maar druk tijdens haar vakantie, had Lies nog gezegd.

De avond dat ze weer thuiskwamen van vakantie hadden we eigenlijk wel een telefoontje verwacht met een bedankje voor het verrichte kluswerk. Maar dat bleef uit.
Ach dacht ik nog, over twee dagen komt Anne naar Hapert, want afgesproken was om in de laatste week van de schoolvakantie samen nog wat met de kleinkids te ondernemen. En dan zullen we ongetwijfeld alsnog te horen krijgen dat het huis en de tuin er weer knap uit zagen toen ze thuiskwamen van hun vakantie.

Maar het bleef ijzig stil later die week toen zoals afgesproken Anne en de kleinkids bij ons aan de keukentafel zaten. Totdat ik Hugo, onze jongste kleinzoon, vroeg of het weer fijn thuiskomen was geweest.
'Nou opa, helemaal niet', zei hij. 'Papa zei, godverdomme nog aan toe, moet je die gordijnen zien! En ik moest huilen want jij hebt al mijn plantjes in de tuin omgespit.'
Het hoge woord was er uit. En hoe het afliep?
Ik ben meteen daarna met Hugo naar het tuincentrum gereden om plantjes te kopen en er hangen inmiddels ook weer nieuwe gordijnen.

Meer berichten