Foto:
Column Lowie

Tante Doortje

Column Lowie Seuntjens

Tante Doortje, de oudste zus van de moeder van mijn vrouw, had vorige week de dag van haar leven. En die was de 93-jarige van harte gegund.
Want eigenlijk ziet tante Doortje het leven al een tijd niet meer zitten. Haar man is al weer enkele jaren geleden overleden en omdat haar gezondheid haar steeds meer parten speelt zit ze sinds kort in verzorgingstehuis de Zonnebloem. ‘De wachtkamer van de dood’, volgens tante Doortje.
Ze had nauwelijks iets uit haar oude woning mee mogen nemen. En zonder dat ze er erg in had hadden haar kinderen grote schoonmaak voor haar gehouden. Volgens tante Doortje hadden die alle waardevolle spullen naar de kringloopwinkel gebracht en hadden ze alle rommel bewaard.
Vroeger had ze tijdens het jokeren altijd een pakje Javaanse Jongens naast haar kaartgeld liggen. ‘Maar roken staat tegenwoordig - zeker sinds we door het coronavirus elke avond op tv worden gegijzeld door epidemiologen - gelijk aan asociaal en onwenselijk gedrag. En tot overmaat van ramp mochten we hier afgelopen maanden ook geen bezoek meer ontvangen. Het enige wat we hier nog hadden. Fuck corona’, aldus tante Doortje.

Maar vorige week woensdag scheen voor tante Doortje letterlijk en figuurlijk de zon. Nadat haar zoon iets had afgegeven voor haar reed ze met haar rolstoel de lift in om het onder bij de receptie van de Zonnebloem af te halen.
Maar er zat niemand aan de receptie en de deur naar buiten stond wagenwijd open. ‘Fuck corona’, dacht tante Doortje en nadat ze nog eens goed had rondgekeken of niemand het zag, piepte het oude besje er tussenuit.
Ze was nog maar eens langs haar oude woning gerold en had ook nog een rondje door de bossen getoerd waar ze haar eerste kusje had gekregen.
Toen ze later die middag doodmoe maar voldaan weer door de deur van de Zonnebloem naar binnenreed, moest de juffrouw aan de receptie lachen en gaf haar een knipoogje.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden