Column Lowie

Column

  Column
Foto: Foto:

Mijn jongste kleinzoon in Arnhem is van de beestjes. Toen ik zelf net zo oud was als hij nu, wilde ik ook alle diertjes en beestjes die ik leuk vond vangen en thuis in een kooitje hebben.
Dat kwam deels door mijn eigen opa Staf die bij ons inwoonde. Bij volle maan kon hij niet in zijn bed blijven liggen en ging ie op strooptocht. 'Als de konijnenbouten en eendenborsten bij de sjieke restaurants in de stad op de menukaart staan, mogen wij er thuis zo af en toe ook onze tanden in zetten', zei mijn opa dan als hij weer eens met een halfvolle juten zak wild 's morgens thuiskwam.

Bij ons achter in de tuin leek het vroeger wel een beetje op een kinderboerderij. Half-tamme konijnen kwamen uit je hand eten, sierduiven vlogen af en aan en in een oude badkuip zwommen een nestje jonge eenden en schildpadden. Opa Staf vond het geweldig en zag het allemaal goedkeurend aan.

Mijn kleinzoon in Arnhem heeft een vijvertje achter in de tuin waar visjes en kikkers in rondzwemmen. Iedere keer als hij bij ons in Hapert is wil hij naar het Laarven om kikkertjes te vangen. Als dieven in de nacht sluipen we dan, nadat we de auto op de parkeerplaats aan de Postelseweg hebben gestald, met onze schepnetjes en emmertje richting het roepende water.
Eigenlijk vind ik het allemaal misschien nog wel spannender en leuker dan mijn kleinzoon. Met name als we onze schepnetjes weer in de auto leggen. Want vaak krijgen we dan afkeurende blikken van mensen die op de parkeerplaats even aan een ijsje zitten te likken.

Meestal hebben we niets gevangen en zitten er al een paar dikkoppen in ons emmertje laten we die thuis in een sloot weer los. Opa moet natuurlijk wel het goede voorbeeld geven, maar geniet stiekem wel van de verboden uitstapjes met zijn kleine stroper uit Arnhem. Jammer eigenlijk dat opa Staf niet meer mee op strooptocht kan.

Meer berichten